Το Xαμόγελο "Νο"

Τώρα τελευταία χαμογελώ.
Πολύ συχνά.
Όχι από χαρά.
Άλλα ούτε και από πόνο.
Δεν είναι συγκαταβατικό.
Αλλά ούτε και ειρωνικό.
Σίγουρα όχι αποτυχίας.
Όχι όμως και εγωιστικής νίκης.
Για την ακρίβεια θα αργήσει το τελευταίο.
Ίσως να μην έρθει και ποτέ.
Πότε μην λες πότε όμως.
Είναι το Χαμόγελο Νο.
Το είχα χρόνια.
Αλλά τότε δεν ήξερα να το ονομάσω.
Όμως η αποκάλυψη ήρθε.
Και ίσως μαζί της ο φόβος.
Θέλει εξάσκηση.
Απ την άλλη όμως,αν δεν το νιώσεις να γίνεται ένα μαζί σου..
Δεν θα καταφέρεις να το κάνεις ποτέ.
Πρέπει να πάθεις και να μάθεις.
Να πάθεις ξανά και ξανά και ξανά..
Μέχρι που όλα για σένα να είναι ίδια.
Τότε χωρίς να το καταλάβεις..έρχεται.
Από μόνο του.
Και το Χαμόγελο Νο είναι εκεί.
Σε προστατεύει.
Τι είναι?
Είναι τα παγωμένα χαρακτηριστικά.
Το πλεονέκτημα του είναι ότι ο καθένας μπορεί να το ερμηνεύσει όπως θέλει.
Με όποιον τρόπο θέλει.
Καταλαβαίνει ότι θέλει να καταλάβει.
Το μειονέκτημα δεν το έχω βρει ακόμα.
Ίσως να μην υπάρχει.
Ίσως να είναι το τέλειο όπλο του διπλωμάτη.
Ίσως..